PARTNER PORTALU
Otwarty pokój z kominkiem

Otwarty pokój z kominkiem

Autor: www.dobrzemieszkaj.pl
01 kwi 2008 00:00

Industrialny styl zaskakująco zgodnie współistnieje tu z łagodną stylistyką retro. Ważne znaczenie mają tu nastrojowe plakaty Rafała Olbińskiego oraz sączące się z różnych miejsc, subtelne światło.

Wspólne spędzanie jak największej ilości czasu, to dla czteroosobowej rodziny jeden z priorytetów. Dlatego nieprzypadkowo, parter kilkupoziomowego mieszkania zaaranżowano jako wnętrze otwarte, ale z określonymi funkcjami, w którym można wykonywać codzienne czynności, mając zarazem kontakt z innymi domownikami.

Salon, jadalnia i kuchnia płynnie łączą się ze sobą, a łącznikiem między nimi stała się kuchenna wyspa-bar. Na całym tym obszarze w ciekawy sposób wchodzą we wzajemne „interakcje” dwie odrębne stylistyki: industrialna oraz retro. W salonie dominującym akcentem stał się kominek, a właściwie jego oryginalna obudowa, wykonana ze strukturalnych cegieł w betonowym kolorze.

Chłodna, kamienna ścianka została wysunięta do przodu, a dzięki umieszczonym z tyłu świetlówkom (na jej obramowaniu), tworzy się wokół niej subtelna, świetlna łuna – element, mający istotne znaczenie w tworzeniu nastrojowej aury we wnętrzu.

Kominek obudowany cegłami

Kominek miał być zdecydowanym i mocnym elementem aranżacji salonu, dlatego reszta mebli stanowi dla niego stonowane, niezbyt absorbujące uwagę tło. Położona obok, minimalistyczna kuchnia, została urządzona w podobnej stylistyce i z użyciem podobnych materiałów.

Kuchenna wyspa to połączenie „betonowych” cegieł oraz dębowego forniru udającego orzech, tego samego, z którego wykonano szafki w salonie. W obu tych strefach niepodzielnie panują formy o oszczędnych, nowoczesnych i zgeometryzowanych kształtach.

W ten industrialny klimat w interesujący sposób wdzierają się elementy retro, których ocieplające działanie jest nie bez znaczenia. To przede wszystkim jadalniany stół z surowego, przecieranego drewna i komplet krzeseł w podobnym stylu. I stół, i krzesła mają łagodne, zaokrąglone formy. W podobnej stylistyce utrzymane są surrealistyczno-oniryczne plakaty Rafała Olbińskiego.

Jednak ich spokój jest pozorny, a kryjące się w nich tajemnice intrygują i zaprzątają myśli. I o to właśnie chodziło...

Komentarze

Zaloguj się

Zobacz także